Koninginnenpage die ik tegenkwam in Meerhoven

 

Een icarusblauwtje, in het park in Meerhoven

Een icarusblauwtje, in het park in Meerhoven langs de voetbalvelden. Foto: Mathijs Herremans, 18 juli. Klik op de foto voor een grotere versie. ƒ/2.8, 108.0 mm, 1/1250, ISO 100.

Vrijdag 18 juli was ik in Eindhoven bij mijn ouders. Nadat ik terug was van het City Centrum in Veldhoven zei ik tegen mijn moeder dat ik nog even in het park ging kijken voor vlinders. Ik zei: “Ik ga op de fiets, hier is gemaaid”, de slootjes langs de straten, “ik heb geen zin om dat stuk helemaal terug te lopen als er niks groeit.” Dus ik fietste naar het park, en zag langs de voetbalvelden al gelijk een aantal icarusblauwtjes en boomblauwtjes en een aantal zandoogjes. Nog op de heuvel geweest, nog wat zandoogjes gezien, maar ook een dikkopje. Het was te warm voor de vlinders om rustig te gaan zitten, dus was het eigenlijk te moeilijk om foto’s te maken. Nog wat rond gefietst, af en toe een foto gemaakt, ook de oeverzwaluwen gezien, waar heel het park op moest worden aangepast toen ze erachter kwam dat er een aantal familie’s zaten. Ik wilde graag de oranje luzernevlinder tegenkomen, maar die was er nog niet. Tijden dit verhaal typen kom ik erachter dat deze vlinder pas in augustus hierheen trekt.

Het hooibeestje, in het park in Meerhoven

Het hooibeestje, op de heuvel in het park in Meerhoven. Foto: Mathijs Herremans, 18 juli. Klik op de foto voor een grotere versie. ƒ/4.0, 20.1 mm, 1/640, ISO 100.

Toen dacht ik: “Ik heb honger, ik ga naar huis, en ik stop onderweg niet meer, ook al kom ik iets moois tegen.” Ik fietste terug al denkend: “Dadelijk kom ik wel iets bijzonders tegen en stop ik toch wel.” Er liepen mensen met een hond, ze letten niet op, dus ik belde en ging erlangs. Ik fietsend aan rondkijken, en zag boven mij iets. Ik keek omhoog, en dacht: “Dat is een grote gele vlinder, welke is het?” Waarop mij meteen te binnen schoot: “Koninginnenpage!” Ik zag duidelijk de zwarte strepen van de koninginnenpage. Ik fiets over het fietspad rustig achter hem of haar aan, tot hij of zij gaat zitten (laten we er maar zij van maken vanwege de naam). Maar ja, zolang het warm is, is zij actief genoeg en wie weet heeft ze nog net nectar gedronken. Zij ging nog bijna op een verkeersbord zitten, maar vloog weer door. Opeens ging ze over het grote veld. Ik zette mijn fiets op slot, en stapte over het hek, en rende, als een idioot met meer dan 33ºc, of warmer, over dat veld.

Oeverzwaluw: "Aahh, ik woon op nummer 22."

Oeverzwaluw: “Aahh, ik woon op nummer 22.” Foto: Mathijs Herremans, 18 juli. Klik op de foto voor een grotere versie. ƒ/2.8, 108.0 mm, 1/640, ISO 100.

Ik zie dat de vlinder wil gaan zitten, maar toch weer doorvliegt. En opeens voel ik iets, er bijt een labrador in mijn broek. Ik ren door en hij of zij springt tegen mij op en bijt in mijn broek. Ik zei een aantal keer: “FOEI!”. Ik verlies bijna de vlinder uit het oog, en moet aan de andere kant weer over het hek stappen. En ren richting het bosje hoge bomen, en zie de vlinder hoog in de bomen vliegen, en ben haar kwijt. Er zit een man op het bankje en ik zei tegen hem: “Het is niet mijn hond.” Een vrouw in een scootmobiel komt aangereden en haalt haar hond op. Ik zeg nog: “Sorry.” Maar het maakte haar niet uit. De hond was dus van andere mensen dan waar hij mee liep. De mensen die mij hebben zien rennen zullen wel gedacht hebben: “Wat een idioot!.”

Ik fietste naar huis, aan de ene kant blij, dat ik de koninginnenpage in het wild zag, al een keer eerder in Melderslo, maar niet zo goed. En heb er zelf twee gekweekt, van rups tot vlinder (klik hier voor dat verhaal), maar aan de andere kant baalde ik dat ik haar niet had gefotografeerd.

 

 

Author: Mathijs

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *